De Vrolijkheid Flashmob Wageningen

Een week voor de geplande Flashmob kregen we een mailtje van Bransz, de dansschool waar onze oudste dochter musical les volgt. De vraag was of de kinderen mee willen doen met de flashmob van Stichting de Vrolijkheid, een stichting extra aandacht geeft aan kinderen en jongeren in asielzoekerscentra. Onze dochter was erg enthousiast en wilde absoluut meedoen! De eerst volgende les begon met het aanleren dansje dat was voorbereid door de kinderen uit het AZC, thuis leerde onze oudste het dansje min of meer aan de jongste omdat ook zij graag mee wilde doen!


Wat doet stichting De Vrolijkheid?

Eén op de drie vluchtelingen die naar Nederland komen is jonger dan achttien. Deze jonge vluchtelingen zijn afkomstig uit landen waar geweld en onderdrukking tot het dagelijks leven horen. Ze hebben indringende ervaringen achter de rug. Ze hebben hun vertrouwde leven en omgeving achter zich moeten laten. Hun bestaan in Nederland blijft vaak nog jarenlang uiterst onzeker. Voor deze kinderen en jongeren organiseert de Vrolijkheid samen met bewoners in de azc’s creatieve activiteiten. Kunst is het instrument dat we ze geven. Dans, theater, muziek en beeldende kunst zijn middelen om hun verhaal vorm te geven. Om zelfvertrouwen en talent te ontwikkelen en om even kind te kunnen zijn. Deze informatie en meer over het werk wat ze doen is te vinden op http://www.vrolijkheid.nl.


De Flashmob

De flashmob werd gedanst bij de kerk, op de Markt in Wageningen…. daar is een mooie verhoging waar alle dansers op konden staan. De kinderen hebben gezamenlijk gedanst, onze meiden vonden het prachtig! Hieronder een filmpje van één van de eerste keren dat het dansje werd gedaan, daarna volgde het nog een heel aantal keren en aan het eind danste onze meiden nog eventjes met de jongens uit het asielzoekerscentrum.

Al met al was het echt een feestje en goed georganiseerd! Via een aantal dansscholen en basisscholen werd de vraag uitgezet om dansende kinderen bij elkaar te krijgen. De deelnemers kregen een t-shirt van de organisatie maar ook een broodje en wat drinken van Food of Cultures en konden ze een cupcake ophalen bij Julia’s Cakes.

Advertenties

Dansen, zingen & musical bij Bransz

Sinds begin dit jaar gaat één van onze meiden naar musical les bij Bransz hier in ons stadje Wageningen. Natuurlijk kende ik de dansschool van diverse verhalen maar verder niet… tot onze dochter graag wilde gaan dansen of zingen, ze wist het nog niet precies en ik had geen zin om een soort van pendeldienst te worden tussen zwemmen, dansen en zingen…. een oriëntatie in mogelijkheden volgde. 

Na een korte zoektocht kwamen er wat mogelijkheden boven water, alles in of in de buurt van Wageningen. Dansen bij diverse studio’s was een optie, maar dan werd het geen zingen. We besloten wat proeflessen te gaan doen, samen met haar vriendinnetje brachten we de dames naar twee verschillende studio’s. De één alleen dansen, de ander dans, zang en toneel, of terwijl musical!

Er was na de twee lessen geen discussie mogelijk, het moest en zou musical les worden! Tot op de dag vandaag is ze gelukkig met haar keuze, je kan haar niet blijer maken als met een donderdag! Eerst naar school, even naar oma en daarna door naar musical les bij Bransz! Als ik haar ophaal is ze moe, voldaan en verlangt al weer naar de volgende week als ze weer mag!

Toen onze dochter begon met de lessen was de groep al bezig om een show voor te bereiden, samen met alle dansgroepen van Bransz en iLL skiLL zou er een show komen in Junushoff, het theater in Wageningen. De voorstelling was 20 juni, wat een feest voor alle dansers, musical kids, docenten, betrokkenen, familie en vrienden!

Als moeder heb ik genoten, samen met man, andere dochter,  mijn zusje, ouders en vrienden. Natuurlijk is het, het leukste om naar je eigen kind te kijken maar ook al het andere dat we gezien hebben was leuk!

Gedurende de dag maakte ik kennis met veel van de jongere dansers, doordat ik samen met een aantal andere mensen de haren en make-up gedaan heb bij de (jongere) dansers. Daarom was het stiekem nog iets leuker om te kijken naar de toch al mooie en leuke show.

Nu is de zomervakantie in aantocht, naast vrij van school is er ook geen zwemmen en een groot deel van de vakantie is er ook geen musical les…. best een dingetje voor onze dochter!

Kinderkleding kopen, als het even kan… altijd in de uitverkoop!

Shoppen bij Duimelotje in Wageningen… Ruim 30 graden maar onze oudste dochter had al weken van te voren de keuze gemaakt, we gaan samen naar de stad zonder zusje. Want dat zusje had op dat moment een kinderfeestje, kortom…. alleen met mama en tante Mimi een rondje stad!

Overal op zoek naar korte broekjes van tricot, niet te vinden of met stomme printjes. Dat was nu net niet wat onze dame wilde, ik besloot toch richting Duimelotje te gaan. Een wat luxere winkel voor kinderen, ze verkopen veel mooie merken en spullen. Voor onze oudste die klein en erg slank is kunnen we er vrijwel altijd slagen. We zagen kortingsrekken, maar niets daarvan was wat ze wilde. Het was te roze, roesjes, of andere ‘tuttige’ dingen zoals ze het zelf noemt.

Op de tafel lag ook wat, toen we gingen kijken bleken daar de soort korte broekjes te liggen die ze zo graag wil! Omdat ze op de tafel lagen ging ik er niet vanuit dat ze in de aanbieding waren… maar het bleek wel het geval! Ze zocht twee korte broekjes uit en paste ze. Het werd maat 110 voor onze achtjarige dame en 116 voor zus, de hemden die erbij lagen waren ook erg leuk dus ook maar meegenomen!

Ondertussen was mijn oog gevallen op een zebra broek, toen ik het onze dame liet zien kwam er een lach van oor tot oor. Dat was dé broek… ze had geluk, 116 paste als gegoten! Dus ook die ging mee, je begrijpt, de kinderbijslag 1 juli gaat naar onze bankrekening en er worden geen spullen voor de kids meer van gekocht. Ze zijn inmiddels rijkelijk bedeeld!

PS  Een toevoeging… als je nog van plan bent richting Duimelotje te gaan zou ik even vriend worden op Facebook en hun nog aantrekkelijkere actie bekijken (kortom, ik heb te vroeg mijn inkopen gedaan ;))!

Geen bal verstand van voetbal, 2de divisie!

FC Wageningen ging in 1992 failliet en verdween uit de eerste divisie, ik was slechts 11 jaar oud maar thuis werd er regelmatig over FC Wageningen gesproken. In 1992 was het over voor de betaalde voetbalclub FC Wageningen, WVV Wageningen het amateur gedeelte bestaat nog altijd en voetbalt op de Zoom. Het stadion was er slecht aan toe, maar vrijwilligers knapte het op, de tribune, de kassa’s en wat andere zaken van ‘toen’ zijn er nog. En toen, toen was er de 2de divisie een mooi initiatief!

En ja, inderdaad… ik schrijf en toen was er de 2de divisie, er is pas één dag gevoetbald en nu is het al weer klaar. De reden? Een stelletjes voetbalhooligans is van plan de boel te verknallen, dit bericht is bij de politie gesignaleerd en daarop is er overleg geweest met de Gemeente Wageningen die heeft besloten de vergunning in te trekken.

Het besluit kan ik best begrijpen, je zit niet te wachten op rellen en weet ik veel wat voor een ellende. Het schijnt zo te zijn dat het stadion niet ‘hufterproof’ is, of terwijl de accommodatie die fysiek niet voorbereid is op voetbalongeregeldheden, zoals ze in een persbericht hebben laten weten. Het besluit stuit natuurlijk op weerstand van diverse mensen, er zijn vrijwilligers die zich flink hebben ingezet er staat een hele organisatie achter. Het is niet leuk, maar best begrijpelijk gezien de gebeurtenissen tijdens de eerste wedstrijd van FC Wageningen en de dreiging die er nu kennelijk is.

Het is vreselijk jammer dat de goede en gemotiveerde mensen nu, zoals het vaak gaat, moeten lijden onder de slechte. Het is in mijn ogen best vreemd dat als je een soort van retro competitie speelt met gemotiveerde mensen en supporters er nog altijd mensen zijn die kennelijk iets willen uitvechten, om wat voor een reden dan ook!

Kortom, teleurstellend dat zo’n relatief kleine groep mensen het voor elkaar krijgt om zo’n leuk en mooi initiatief met de grond gelijk te maken…. mensen denk eens na, stap over het verleden heen en maak nieuwe herinneringen!

PS Mijn herinneringen aan FC Wageningen zijn helemaal niet gebonden aan het stadion of het voetbal, maar de mooie gesprekken met ‘Charley’ van de Weerd, onze buurman op de Niemeijerstraat. Als we tegelijk thuis kwamen aan het einde van de dag, of als ze heerlijk op het balkon zaten en wij voorbij kwamen en wij aan de praat raakte.

Boos, verdrietig en teleurgesteld? Het is niet normaal….

Geld blijft achter bij de Grieken, de Nederlanders doneren massaal tijdens zaken als Serious Request en bij natuurrampen gooien we giro 555 open waar dan vervolgens ook bakken met geld binnenkomt, maar op een normale manier voor mensen in ons eigen land zorgen is er niet bij!!

Als Ronnie Möller gewoon goed verzorgd zou zijn tijdens zijn opname was hij niet tegen het advies in eerder naar huis gegaan. Nu is hij thuis en willen ze hem niet helpen met de benodigde apparatuur en zorg omdat hij eerder dan gewenst naar huis is gegaan. Ronnie Möller - ALS patiënt

16 mei 2015
Ronnie plaatst een berichtje op facebook waar ik echt verdrietig van word….

Protocol bij het krijgen van beademing is tijdelijk verblijf in een verpleeghuis. Wat hier gebeurt is mens onterend, schrokkend, verbazingwekkend triest!  Gisteren mocht ik niet in de rolstoel, geen tijd, verplicht in bed blijven.
Eergisteren kreeg ik 4 uur lang mijn spraak computer niet en de tv kon niet even aan, geen tijd.
Ik was 8u wakker, maar werd pas in de middag verzorgd!
Om maar niet te beginnen over hoeveel uur ik in mijn eigen stront heb gelegen!

Ik besef dat er eindeloos lijkt te worden gesneden in de zorg, daar vallen al jaren besluiten die met name voor de patiënt nadelige gevolgen hebben, maar dit… nee dit kan echt niet!

23 mei 2015
Er verschijnt een nieuw bericht, een stoer besluit van Ronnie!

Op eigen initiatief en tegen medisch advies in heb ik besloten om vandaag uit het verpleeghuis te vertrekken. . . Ik ga zo lekker naar huis! Een risico wat ik graag neem!

Een stoer besluit, als je ergens niet goed verzorgd wordt en je hebt enigszins een keuze kies je uiteraard voor dat waar je, je beter bij voelt!

1 juni 2015
Spannend! Een nieuw bericht, hoe zou het met hem zijn?

Inmiddels ben ik ruim een week thuis, heerlijk om na 2 weken verpleeghuis, ruim een week IC, ziekenhuis Ede en 4 maanden te hebben uitgeweken naar een aangepaste bungalow , weer terug te zijn in mijn eigen woning. Wel blijft het raar dat in tegenstelling tot de laatste periode in dit huis, mijn kinderen niet meer dagelijks om me heen zijn. Ik was dat al een tijdje gewend, maar niet hier, enfin ik zie een paar keer per week, het is, ook met de nieuwe manier van beademing, een andere start, een nieuwe start. Het was een knalgekke week, waarin ik met name veel heb genoten van alle liefde om me heen en de prestaties van familie en vrienden met de Tour Du ALS. Maar ook moest en moet ik veel regelen.
Naar aanleiding van mijn facebook bericht vanuit het verpleeghuis heb ik enorm veel media aanbiedingen gekregen. Jammer genoeg kwam het voor mij op een moment dat ik niet kon, conditioneel niet, dingen die geregeld moesten worden ,, de rolstoel beademing was en is niet goed , mij was verzekerd van wel, maar is niet zo dus ik kon niet naar buiten. Qua media kon en wilde ik graag mijn verhaal doen in het programma Pauw, maar omdat de beademingsmachine op de rolstoel niet goed functioneerde, kon ik niet gaan. Ik belde het Centrum voor thuisbeademing met de vraag of ze het willen repareren , maar omdat ik tegen medisch advies naar huis ben gegaan , terwijl CTB wilde dat ik nog minstens 2 weken in het verpleeghuis moest blijven, helpen ze me niet meer , de reactie op mijn vragen is iedere keer, “had meneer Möller maar niet naar huis moeten gaan “. Inmiddels is het ruim een week dat ik niet lekker even naar buiten kan met mijn rolstoel . Vandaag weer gebeld naar de CTB, kan iemand naar mijn beademing machine komen kijken ? “Had u maar niet naar huis moeten gaan , google maar op het bedrijf Tefa, de leverancier en regel het zelf maar. ” Tefa gebeld, het was ongebruikelijk dat cliënten zelf belden, Tefa ging CTB bellen en als het goed is hoor ik vandaag terug. . ook mijn vragen omtrent reparatie alarm, of ik een hoestmachine krijg, en of de canule wissel thuis nog krijg. . . het zijn zaken die normaliter gewoon door Centrum voor thuisbeademing bij thuis wonende cliënten gecoördineerd worden, maar “Ronnie, dan had je nog maar niet huis moeten gaan “. Ik moet het maar even voelen. Ook al kan het bijvoorbeeld levensgevaarlijk zijn om bijvoorbeeld maar één beademing machine te hebben ipv twee, dat maakt even niet uit. Beste CTB, je hebt me niet horen zeggen dat ik jullie niet nodig heb, ik was ongelukkig in het verpleeghuis en dat wisten jullie, en mij was verteld een week / anderhalf verpleeghuis, dat wisten jullie ook. Dus al vinden jullie mij de grootste eigenwijze. . . , wees professioneel en pak je verantwoordelijkheid en help me gewoon weer.
Tja mensen, denk goed na voor je ook je mond open trekt over de zorg??

Wat een verhaal dit keer, ik kan er met mijn hoofd niet bij, stel je voor als patiënt je ligt de hele dag in je bed, in je eigen stront, je kan niet communiceren omdat je de spraakcomputer niet krijgt en er wordt ook geen tv voor je aangezet zodat je in ieder geval iets hebt. Dit doen ze niet omdat er geen tijd is…. hoe mensonterend en hoe tegenstrijdig is dit toch als je kijkt hoe we in het buitenland voor de mensen daar ‘zorgen’ en problemen proberen op te lossen??

Vervolgens kies je ervoor naar een beter situatie te gaan en dan wordt je niet geholpen met zaken die juist zo belangrijk zijn om door te kunnen gaan, om er te kunnen zijn en er te mogen zijn. De keuze die Ronnie maakte is logisch in mijn ogen, maar dat je vervolgens niet meer geholpen wordt omdat je die keuze hebt gemaakt.

Hoe kan je mensen die in een dusdanige situatie zitten nu zo behandelen? In dit geval gaat om het om iemand met de ziekte ALS een man die zelfstandig ondernemer was en samen met zijn vrouw een mooie toekomst aan het opbouwen was. Samen twee prachtige jongens en nu…. nu is er een ziekte die onomkeerbaar is, waarom dan niet zo aangenaam mogelijk? CTB ga aan het werk, doe waar jullie goed in zijn en help mensen als Ronnie ongeacht wat de situatie is of hoe die is ontstaan.

En natuurlijk weet ik ook dat het al jaren zo gaat en dat er veel meer mensen zijn zoals Ronnie en niet alleen zieke mensen maar ook oude mensen die (extra) zorg nodig hebben.

Ik stem voor een Serious Request actie voor de bevordering van de juiste zorg en faciliteiten in ons eigen kikkerlandje, in plaats van het geld naar het buitenland brengen via welk goed doel dan ook.

Ronnie, ik hoop dat je de zorg krijgt die je nodig hebt, ALS overkomt je en ik ben van mening dat als je ziek bent of hulp nodig hebt deze ook geboden moet worden.