Te fanatieke ouders bij sporten??

Een aantal jaar geleden was er een reclame van SIRE, geef kinderen hun spel terug op televisie. In mijn opinie een hele realistische reclame… vooral nu ik het soms van erg dichtbij mee maak. Sporten is voor sommige kinderen en hun ouders echt niet meer alleen leuk! Er worden zoveel verwachtingen geschept dat ik me oprecht afvraag of het ‘fanatisme’ dat er is echt wel bij het kind vandaan komt of eerder bij de ouders.

Een kind denkt en zegt niet zomaar, “haal dat rotjoch maar flink onderuit” of “wat een rotkind die moet ik verslaan”. Zelf ben ik ervan overtuigd dat dit soort gedachten en woorden niet bij een (jong) kind vandaan komen… die moeten ergens vandaan komen, ze verzinnen het niet zelf.

Onlangs stond ik bij een teamsport te kijken, de woorden die ik hoorde en het gedrag van ‘supporters’ langs de kant maakte meer indruk als het spel van de kinderen. Het is maar goed dat de kinderen bezig zijn met hun sport en niet alles horen wat er gezegd wordt.

Eén van mijn dochters doet aan een individuele sport, natuurlijk gezamenlijk met al haar clubgenoten. Dat het een individuele sport is, is goed voor haar.. maar wij zijn wel van mening dat het leuk en gezellig moet zijn met elkaar. Je steunt elkaar en moedigt elkaar aan, je haalt elkaar niet onderuit.

Goede tijden neerzetten is leuk, maar niet het belangrijkste in onze ogen. Onze dochter is klein van stuk en dus kleiner en minder sterk als andere kinderen in haar leeftijdscategorie en toch zet ze haar eigen goede tijden neer en verbeterd ze zichtzelf regelmatig. Zo nu en dan harkt ze een medaille binnen en is ze daar erg blij mee, maar we proberen haar te leren dat winnen niet het belangrijkste is.

Waar andere hun kind wat lekkers of leuks beloven als ze een medaille hebben, of zelfs als ze een bepaalde concurrent hebben verslagen doen wij het anders. In het begin vroeg ze er niet om, maar ze vroeg op een gegeven moment of zij ook wat kreeg als ze het goed heeft gedaan.

Ons voorstel was toen, als je het naar je zin hebt en het leuk heb gehad krijg je een euro en mag je zelf kiezen wat je ermee gaat doen. Dat vond ze een prachtige oplossing, de druk ging van de ketel en ze maakt plezier.

Soms vraag ik me af of het een soort van ‘compensatiegedrag’ is, de ouders hebben vroeger misschien wel gesport maar niet bereikt wat ze graag wilde en verwachten dat nu van hun kind? Of zien ze een talent en proberen ze het op deze manier te stimuleren?

Als mens, vrijwilliger maar vooral als moeder vraag ik me af waarom ouders kinderen van alles beloven als ze de beste zijn… kinderen kunnen namelijk heel goed hun best doen maar niet altijd de beste zijn. Zelf ben ik dus niet zo’n moeder die met een klokje mijn kind haar tijd zit te klokken, daar heeft ze haar trainers voor. Nee, ik ben zo’n moeder die probeert te helpen om alles in goede banen te leiden voor alle sporters, welke vereniging of welk niveau dan ook.

Ben of ken jij een ouder die zo fanatiek is? Hoe kijk jij er tegenaan?

Even een hele andere job…

Normaal gesproken ben ik ‘administrateur’ maar ik geef toe… het is af en toe een uitdaging, maar er zijn nog leukere uitdagingen! De afgelopen dagen en komende dagen ben ik zoals eerder ook wel schreef vrijwilliger bij Wageningen 45. Een drukke, intensieve maar erg leuke tijd met veel andere ‘collega’s’ proberen we er een aantal mooie dagen van te maken!

 
Een aantal maanden ben ik nu bezig, de laatste weken werk ik ook zo nu en dan op kantoor en zijn er veel afspraken (en mailtjes ;)). Vanaf  gisteren, 1 mei zitten we veel op het terrein van de universiteit, ‘De Dreijen’. Het was alleen horeca was de planning, inmiddels zijn er weer taken bijgekomen, ik zie het als een uitdaging en een feestje.

Even niet al te veel cijfertjes, maar gewoon lekker aan het werk… dingen regelen en samenwerken met veel mensen!

Dus als jullie me missen, je weet waar ik te vinden ben 😉

4 & 5 mei Wageningen…. Herdenken en Vieren!

Maar al te goed besef ik me dat vrijheid tegenwoordig een andere betekenis heeft dan zeventig jaar geleden. In 1945 was vrijheid het grootste goed, van 1940 tot 1945 was er oorlog… de tweede wereld oorlog. Na vijf jaar bezet te zijn geweest werd de bevrijding gevierd. Tot op de dag van vandaag herdenken we en vieren we de bevrijding, maar het begrip vrijheid is veranderd in 70 jaar tijd.

De (jong)volwassenen van nu zijn opgegroeid in vrijheid en zijn hier niet in beperkt. De eerste generatie na de oorlog heeft nog vele verhalen gehoord en meegekregen van ouders, de generatie daarna wellicht nog van grootouders. Maar de mensen die het meegemaakt hebben worden schaars, daarmee worden de verhalen geschiedenis. Natuurlijk het is al geschiedenis, maar het zal niet lang meer duren voor de generatie die het werkelijk heeft meegemaakt de verhalen niet meer kan vertellen.

Ons stadje… Wageningen, Stad der Bevrijding heeft haar naam te danken aan het feit dat hier de onderhandelingen over de capitulatie zijn gevoerd onder toeziend oog van Z.K.H. Prins Bernard.



In Wageningen herdenken en vieren we nog altijd uitgebreid, Nationaal Comité Herdenking Capitulaties 1945 (Wageningen45) zet zich hier voor in. Op 4 mei herdenken we de slachtoffers, op 5 mei vieren we onze vrijheid. We herdenken niet alleen slachtoffers van de tweede wereldoorlog maar ook andere oorlogssituaties en vredesoperaties.

Op 4 mei is er een viering in de grote kerk op de markt, een stille tocht, twee minuten stilte met kranslegging, kaarsjes op de dijk, de bevrijdingsvuurceremonie met de bevrijdingsvuurestafette waarbij het vuur dit jaar via een historische route aankomt in Wageningen. Vervolgens zal het vuur naar een kleine tweehonderd gemeente meegenomen worden door verschillende loopgroepen.

Op 5 mei vieren we onze vrijheid, dan zijn er door heel Nederland festivals met veel en goede artiesten. In Wageningen hebben we behalve het festival met artiesten ook het Foulkes Festival. Een festival voor het hele gezin waar genoten kan worden van re-enactmentgroepen, muziek en musea. Andere onderdelen zijn het Nationaal Vrijheidsdebat, de herdenkingsbijeenkomst in de Johannes de Doperkerk, de Herdenking Capitulaties 1945 op het 5 mei plein en het Bevrijdingsdefilé.


Persoonlijk ligt mijn hart bij de activiteiten op de Dreijen (Foulkes Festival), met veel plezier zet ik me al jaren in voor de activiteiten van Wageningen45! Met name op 5 mei zijn er behalve mijn vader en mijzelf veel vrienden en familie die hierbij helpen. Mijn vader helpt al een jaar of zeventien mee aan activiteiten van 4 & 5 mei, zus een jaar of twaalf denk ik, de man hier in huis een jaar of veertien en zelf ben ik nu gestart met mijn vijftiende jaar. Het is een vrijwilligers ‘job’ waarin we weer andere dingen doen als in het normale leven. Vanaf oktober 2014 ben ik regelmatig bezig voor Wageningen45, sinds maart is de inzet intensiever.

De komende tijd verschijnen er waarschijnlijk wel meer berichten omtrent dit item op mijn blog!

EHBO, Reanimatie en AED

Voor één van mijn vrijwilligers ‘banen’ heb ik samen met nog wat vrijwilligers een opleiding EHBO, reanimatie en AED gedaan. Onze organisatie is daarmee gecertificeerd, een goede en positieve bijkomstigheid. Daarnaast weet je maar nooit waar het verder goed voor is!
 
Het was lang geleden dat ik geleerd heb, het was weer even wennen aan ‘leren’ met een boek voor mijn neus. Daarnaast heb ik te kampen met faalangst waardoor het ook niet echt vanzelfsprekend is dat het me goed af gaat.
 
De eerste cursus/examen dag was ik een chaoot eerste klas, had slecht geslapen ik was de lesstof ‘kwijt’, telkens dwaalde mijn gedachte af en gooide ik ook nog koffie over mijn lesboek. Juist, typisch Nathalie in de stress. Dag twee, een maand later ging een stuk relaxter, ik had meer zelfvertrouwen ondanks dat ik er minder tijd in had gestopt als de eerste keer.
 
Maar deel één haalde ik met acht fouten en deel twee met één foutje, dus ik mag niet klagen! De opleiding werd gegeven door Fire & medical service.
 
Ik ben blij dat ik het gedaan heb, nu is het een kwestie van bijhouden en wellicht nog uitbreiden met kinder ehbo. Als er nu iets is zou ik moeten weten hoe ik moet handelen, wie weet kan ik mensen helpen, zonder deze opleiding zou ik alleen maar kunnen toekijken.
 
Aan het leren met een kop koffie!Certificaat EHBO, AED en reanimatie

Valentijnsdag

 
Enjoy your day,
happy valentine’s day!
 
 
 
Valentijnsdag is niet alleen voor geliefde of mensen die je kent en graag mag in mijn ogen.
Ook kan je zomaar iets leuks of liefs doen voor een vreemde!
Wij gaan met een aantal vrijwilligers van onze stichting op pad om mensen een klein cadeautje te geven in het centrum van Wageningen.
Wie goed doet, goed ontmoet…