Schoen zetten en wat stop Sint erin?

Vanaf wanneer laten we de kinderen de schoen zetten, hoe vaak en wat stoppen we er in? Elk jaar weer denk ik er over na en elk jaar komen we weer op het zelfde uit, één keer per week zetten de meiden de schoen thuis en er zit een klein cadeautje in. De eerste keer dat de schoen gezet mag worden is op de dag dat Sinterklaas voet aan wal zet in Wageningen. Voor dit jaar was dat afgelopen zaterdag 14 november.

Cadeautjes in de klompen

Bij navraag in onze omgeving en bij het zoeken op internet zie ik grote verschillen, kinderen die om de dag wat in schoen krijgen maar ook kinderen die één keer de schoen zetten tussen aankomst en vertrek van Sint. Het is dus sterk wisselend, dat wisselende is niet alleen van toepassing op de frequentie maar ook als je het hebt over wat er in de schoen gaat. De één krijgt een mandarijn en pepernoten en de ander krijgt een flinke doos Lego.

Natuurlijk zijn dit keuzes die de ouders maken, mede afhankelijk van het budget dat je hebt als gezin. Als er meer financiële middelen beschikbaar zijn, is het makkelijker om de schoen wat vaker te vullen of kan er een wat duurder cadeautje gegeven worden.

Wij hebben er voor gekozen om de schoen één keer per week te vullen met een cadeautje, daarnaast hebben ze een lieve opa, oma en tante waar ze ook eens per week de schoen mogen zetten. Natuurlijk proberen onze meiden het uit, ze zetten de schoen wel vaker en treffen dan ook regelmatig een lege schoen.

Dan het volgende vraagstuk, wat stop je in de schoen? Kies je voor een cadeau van het wensenlijstje of niet? Geef je echt een klein, goedkoop cadeautje of toch een groter cadeau in de schoen? Of kies je voor een chocolade letter, mandarijn of ander lekkers?

Bij navraag en zoeken op internet hoor en zie je toch echt grote verschillen, van een stickervelletje of vouwblaadjes tot een behoorlijke doos Lego of Playmobil. Het loopt zo uit één en niets is goed of fout, het is en blijft de keuze van de gever. Wat overigens niet wil zeggen dat ik er geen mening over heb of er best kritisch naar kijk.

Afgelopen zondag hebben onze kinderen wat ik hun schoen gekregen, een klein make-up spiegeltje en een potje in de vorm van een uil met handcrème die ze graag wilde hebben. Het bedrag dat ik per kind uitgaf voor deze cadeautjes was nog geen € 2,–.

Om betaalbare cadeautjes te verkrijgen ben ik vanaf de zomer spulletjes voor de feestdagen aan het kopen. Niet dat ik er winkels voor afloop en echt aan het zoeken ben, maar als ik iets leuks voor een mooie prijs tegen kom gaat het mee. De schoencadeautjes zijn altijd wat goedkopere en kleinere cadeautjes, de ene keer sokken de andere keer pennen of stiften.

Hoe vaak wordt er bij jullie in het gezin een cadeautje in de schoen gedaan En wat voor een cadeautje zit er dan in?

Advertenties

Apenheul in de herfst

Er waren eigenlijk geen plannen voor die bewuste zaterdag, toen ging de telefoon een paar dagen van te voren. Mijn zusje had nog kaartjes liggen voor de Apenheul, geldig tot en met 31 oktober 2015! Dat kon dus nog precies, ook waren er kaartjes bij voor een apenwaaier en zo gingen we bewapend met apenwaaier het park in.

Wandelen in de apenheul

Zodra we in het eerste gedeelte waren met loslopende aapjes zag je de apen de kinderwagens in duiken, we bleven even kijken we even verwonderd staan kijken. Ze weten het precies, daar valt wat te halen in die kinderwagens vol met etensresten!

Iets verderop was een aapje op zoek naar eten onder de bladen, de meiden vonden het wel intressant.Mini apen die rondlopen... en gek zijn op kinderwagens, of eigenlijk de etensresten.

Onze jongste dochter begreep maar niet waarom ze nu echt niets mocht eten onderweg, onze dame heeft een gave om altijd eten te willen op momenten dat het toch echt niet kan of mag. Net als hier in de Apenheul, precies in een zone waar je niets mag eten i.v.m. het feit dat de apen het rustig afpakken en het niet goed is voor hun gezondheid. Daar had onze dame wat minder begrip voor.

  We worden bekeken door meneer of mevrouw aap

Er waren ook verschillende vogels, zo vond onze oudste een veertje van een eend en van één of andere gekke rare vogel.We vonden veertjes

We hebben enorm genoten, voor mij was het heel lang geleden dat ik naar de Apenheul ben geweest. Ik vermoed dat mijn laatste keer tijdens een schoolreisje is geweest in mijn eigen basisschool periode.

Naar een groep apen kijken

Wat is dit een prachtige aap, mooie kleuren, sterk en zo duidelijk om zich heen aan het kijken.Deze meneer aap kijkt verschrikkelijk serieus

Er is ook een soort “bomen pad” wat hoger tussen de bomen loopt, daar kwamen we deze moeder tegen met haar kleintje op de buik, prachtig zo tussen de gekleurde bladeren.Aapje met kind op haar buik!

Vorige week zaterdag Marco Borsato

Het kan je vast niet ontgaan zijn als je met enige regelmaat hier een kijkje komt nemen…. samen met onze oudste dochter en mijn zusje hebben we maanden uitgekeken naar het concert Symphonica in Rosso met Marco Borsato! In april schreef ik er voor de eerste keer over en een paar dagen voor we gingen nog eens!

Lang heeft ze erop moeten wachten… onze dochter wilde graag naar Marco, aangezien mijn zusje en in het zelf ook leuk vinden was het geen straf! In maart werden de kaartjes al gekocht, dat was op de verjaardag van onze dochter. We vertelde het haar… haar koppie, onbetaalbaar! Maar toen begon het lange wachten en toen, zomaar was het 24 oktober!

Om 15.00 uur stapte we in de auto, vanaf 16.00 uur konden we parkeren op de parkeerplaats waar we een kaart voor hadden gekocht. We parkeerde de auto en gingen op zoek naar een restaurantje om rustig even wat te eten. Nou ja, rustig was er niet echt bij, maar in de woonboulevard naast het Ziggo Dome hebben we goed gegeten (mocht ook wel voor de prijzen die ze vroegen voor een relatief simpel bord eten, één grote kipsaté met patat en wat garnituur voor € 18,–). Voor het toetje verplaatste we ons naar de begaande grond, daar waren heerlijke ijsjes van Australian te koop.

Eerst gegeten in het naastgelegen woonboulevard, daarna een ijsje bij Australian!

Na het ijsje begon het in de woonboulevard erg rood te zien, veel mensen waren vroeg gekomen en besloten daar ook een kijkje te gaan nemen. Het was inmiddels al weer zes uur geweest en om half zeven zouden de deuren van het Ziggo Dome opengaan, dus we besloten die kant op te gaan.

Inmiddels stonden er al behoorlijke rijen, het was met name bij de ingang voor de staanplaatsen erg druk. Uiteraard, iedereen wil natuurlijk het beste plekje. De rij waar wij in moesten, ingang Noord was rustig iedereen keek wat rond en stond rustig te wachten en te kletsen. Toch wel het grote voordeel van zitplaatsen, geen gedoe je hebt toch je eigen plekje.

Op de rode loper, wachten bij Symponica in Rosso met Marco Borsato

Zoals vele ben ik inmiddels ook actief op twitter en instagram, één foto op instagram en hup het staat ook op twitter. Die tweet werd door Ziggo Dome opgepakt en kwam op de beeldschermen te staan. Onze dochter zag het voorbij komen vond het allemaal wel grappig, toen ze van het toilet kwam zegt ze “Mam, dat berichtje van jou over mij… iedereen heeft het gezien het stond op de schermen”.

Ik gooide een instragramfoto, twitter en facebookberichtje het internet op

Twitter  bericht ontstaan uit instagram bericht

Tweet werd opgepakt door ZiggoDomeLive en verscheen op de beeldschermen

Eenmaal binnen maakte het een behoorlijke indruk op ons minimeisje, het is zo veel, groot en mooi! We waren vroeg binnen, dus langzaam aan zag ze alle mensen binnenkomen en dingen veranderen. Van praktisch leeg tot een volle zaal!

Ziggo Dome begint zicht te vullen met mensen in het rood gekleed

We zijn er klaar voor de zaal zit vol!

De opening, mooi! Kippenvel, Wat een mooi geluid zit er in dit gebouw, de muziek klinkt prachtig. Je ziet er merkt in alles dat dit gebouw gemaakt is voor dit soort evenementen.

Opening Symponica in Rosso 2015 met Marco Borsato

Elk liedje een eigen show, passend bij ieder liedje en passend bij het gevoel… mooi!

Dames in de lucht tijdens het liedje Rood

Het licht en de show.... magisch!

Het heeft indruk gemaakt, maar ook veel energie van ons meisje gevraagd. Maar gelukkig en blij even iets extra leuks was zo welkom in deze toch wel lastige tijd!

De volgende ochtend werd ze wakker en in eens uit het niets “Mam, kunnen we niet gewoon nog een keertje gaan? Het was zo mooi, ik voelde me zo blij.” Helaas kan en gaat dat niet, ooit komt er vast wel een volgende keer!

Wij noemen het blijvend ziek

Als je chronisch ziek bent, chronisch moe of zelfs beide hoe noem je het dan? Noem je het chronisch ziek? Of bijvoorbeeld blijvend ziek? Of Blijvend moe bijvoorbeeld? Wij kiezen voor blijvend ziek of altijd moe, waarom? Chronisch klinkt vrij heftig en zegt de meeste kinderen maar weinig.

Ziekenhuis bezoek met knuffel en net geprikt

Momenteel zijn ze bezig om uit te zoeken wat onze oudste dochter heeft, eigenlijk is onze vraag meer hoe gaan we er mee om en wat zijn de grenzen? Zij is al vanaf haar geboorte moe, telkens zijn er andere problemen die zich voordoen. Soms relatief klein en soms erg lastig en zwaar. Het vermoeden is dan ook dat ze dit voor altijd zal hebben, het is tot op heden onduidelijk wat de reden is.

Tot op heden zijn er verschillende dingen gevonden en zijn verschillende problemen de revue gepasseerd, soms blijven zaken en soms gaat het voorbij. Maar feit blijft…. ze is te klein voor haar leeftijd (bot leeftijd ligt drie jaar achter, ze is acht en haar botten geven vijf) en ze is bijna altijd moe. Daarnaast zijn er er nog andere gezondheid- en ontwikkelingsproblemen die de kop blijven opsteken.

Maar hoe leg je dit nu uit? De kinderen uit de klas weten het inmiddels, onze dochter heeft uitgelegd wat er aan de hand is met een beetje hulp van de juf. Ze kan niet altijd zomaar met een vriendinnetje spelen, domweg omdat de energie die ze heeft in school, therapie, ziekenhuis en sporten gaat zitten. Net als school en therapie is ook sporten belangrijk voor haar spieren i.v.m. de hypemobiliteit.

Wachten in de wachtkamer is in het ziekenhuis niet saai, tafelvoetbal!   Sporten is belangrijk met hypemobiliteit, onze dochter zwemt.

Met het uitleggen, wat we best wel vaak moeten merkte we dat chronisch een lastige term is dus hebben we ervoor gekozen om het een blijvend probleem te noemen. Het is er eigenlijk altijd, soms kunnen dingen wel en soms niet. Af en toe kan ze gewoon wel lekker spelen, maar soms ook weken niet. Soms kan ze alles aan en gaat ze door, maar het kan ook zo zijn dat ze moe en ‘down’ is omdat dingen niet lukken en kunnen. Af en toe doen we ook gewoon dingen en heeft ze daar soms een dag, soms ook dagen last van… maar was het wel leuk!

De dierentuin is vlak bij, we gaan regelmatig eventjes

Het meest lastige? Mensen zien het niet, ze mist geen arm of been. Kortom het is niet zichtbaar… maar het wil niet zeggen dat het er niet is.

Wat vindt jij een goede naam voor een blijvende of chronische aandoening/probleem?

Bijna… Symphonica in Rosso en onze dochter!

Symphonica in Rosso met Marco Borsato, nog maar vier nachtjes slapen! Afgelopen vrijdag was daar de spontane release van de singel ‘Mooi…’ van het nog uit te komen album ‘Evenwicht’ van Marco Borsato. En nu, over een aantal dagen gaan we richting Ziggo Dome en genieten van Symphonica in Rosso met Marco!

Al maanden wachten we geduldig af, we kochten de kaartjes en toen begon het lange wachten. Onze oudste dochter wilde ook héél graag naar Marco, zij is zo gek op zijn muziek. Omdat ze al zoveel voor haar kiezen krijgt besloten mijn zus en ik om te gaan en haar mee te nemen.

We vertelde het haar, denk dat we op dat moment één van de mooiste glimlach van haar hebben gezien. Trots en blij, ik mag mee… ja meid je mag mee! Eerste telde we de maanden af, toen weken en nu dagen.

Ik schreef eerder al eens dat het een lange en lastige dag voor onze oudste dochter zal worden, maar ik ga er maar vanuit dat het plezier haar op de been zal houden! En al moeten we haar tillen zaterdag, dat is dan maar zo… al kan ze zondag niets, dan is ze toch maar mooi bij Marco Borsato geweest.

Toen Marco in 2006 met Symphonica in Rosso in het Gelredome stond waren we er ook bij, op dat moment was ik zwanger van onze oudste dochter en nu gaat ze mee als 8-jarige!

Negen jaar geleden hadden we nooit kunnen bedenken dat het leven van ons meisje soms zo lastig zou zijn, dat ze blijvend ziek zou zijn, dat ze nooit een 100% gezonde dame zal zijn en daardoor beperkt is in de mogelijkheden. We gaan maar weinig op pad, zelden in de avond omdat ze altijd op tijd naar bed gaat omdat ze gewoon geen energie meer heeft.

 

Nog even iets leuks…. we hebben dit keer groots uitgepakt, we hebben zelfs kleding uit de kledinglijn van Symphonica in Rosso gekocht! De meisjes kregen een shirt van mijn ouders en zus en ik kochten een vest, leuke en fijne dingen zijn belangrijk in het leven! Wij gaan zaterdag genieten van dit voor ons zo’n bijzondere concert!