Familiefilm De Kleine Prins

Okay, ik geef toe…. het is al weer een poosje geleden, maar soms blijft een blog liggen tot een later moment! En dat moment is nu voor de blog over ons uitje naar de film De Kleine Prins. We gingen in de première week, het leek ons een leuke film met een mooie boodschap. Daarnaast was het echt de allerlaatste dag voor de meiden weer naar school moesten, dus een soort van afsluiter!

Het verhaal van De Kleine Prins kende ik al wel, de meiden nog niet en manlief ook niet…. en aangezien de andere films niet echt geschikt waren bevonden besloten we hier naar toe te gaan. Mooi op tijd waren we in de bioscoop, eigenlijk gewoon vroeg! We houden ervan om erg op tijd ergens te zijn, kunnen we nog even rustig zitten en wat drinken.

Bioscoopkaartjes

Zo gezegd, zo gedaan! We kochten kaartjes en liepen door naar de koffie en limonade, we namen koffie en de kids chocolademelk. Natuurlijk gingen de dames ook voor wat lekkers, heerlijke Pringles (die ze eigenlijk nooit opeten, maar dat terzijde).
Na een half uur mochten we zaal 7 in, het was niet druk in de zaal het was nog redelijk vroeg en mooi weer. De lampen gingen uit en daar kwam het verhaal. Na een poosje begon onze jongste te huilen, zij vindt zo ongeveer alle films spannend zo ook deze!

Over De Kleine Prins

Voor wie het niet weet, het boek De kleine prins is geschreven en geïllustreerd door Antoine de Saint-Exupéry en uitgebracht in 1934. De kleine prins is een kinderboek, maar het boek kaart verscheidene diepzinnige en idealistische punten aan over het leven, die door het hele boek verweven zijn.

In het boek stelt de schrijver zichzelf voor in de Sahara, waar hij een jonge buitenaardse prins tegenkomt. In hun gesprek openbaart de schrijver zijn eigen visie op de eigenaardigheden van de mensheid. Hij laat de eenvoudige verstandigheid zien die volwassenen lijken te vergeten wanneer ze opgroeien.

Het prinsje woont op een kleine planeet met een roos en drie vulkanen, waarvan er twee werken. Hij brengt de dag door met het zich ontfermen over zijn planeet en het uitroeien van apenbroodbomen, die steeds weer als onkruid uit de grond schieten en zijn planeet uit elkaar kunnen scheuren indien hij ze zou laten groeien. Op een dag verlaat de prins de planeet, om te gaan kijken hoe de rest van het heelal eruit ziet, en hij bezoekt verschillende andere planeetjes. Elk van die planeetjes wordt bewoond of beheerst door een volwassene die zichzelf op een of andere manier belachelijk maakt.

Bron: Wikipedia


Over de film

Deze film is geregiseerd door Mark Osborne, maar heeft van een mooi wereldbekend boekje een mooie film weten te maken! De kleine prins is gemaakt als kinderboek, het is geen uitgebreid verhaal…. als je in wat dieper kijkt gaat het veel verder als een kinderboek.

De film begint met het bekende begin, een tekenaar tekent een olifant in een boa constrictor… daarna gaat het vrij snel over in een ‘moderne’ animatiefilm, een geanimeerd meisje dat moet leren dat er belangrijkere dingen zijn als studeren en een succesvolle toekomst.

De piloot uit het boek, die inmiddels bejaard is en een beetje gek, sluit vriendschap met het meisje uit de film. Het meisje wordt in een soort keurslijf geduwd, haar leven is gepland en uitgestippeld door haar moeder. Ze verhuizen en ze ontmoet haar nieuwe buurman. Haar buurman, de piloot verteld haar het verhaal over de kleine prins en daarmee krijgt het leven van het meisje een andere wending.

Het originele verhaal is opgenomen in een nieuw verhaal, het oude maar originele verhaal is herkenbaar in de film door een wat ‘ouderwetsere’ film. Het verhaal dat het verhaal van de kleine prins vertelt is echt een moderne, geanimeerde tekenfilm.

De kleine prins , animatie  Kleine prins tekenfilm

De twee werelden van zowel het oude als het nieuwe verhaal passen goed bij elkaar, de grote thema’s (fantasie, vriendschap en geluk) uit De Kleine Prins komen weer terug in het verhaal en de wereld van het kleine meisje.

Wij hebben met het gezin genoten van de film, ondanks dat de jongste het spannend vond hebben we ook gelachen en vinden ze de film mooi! Ik vermoed dat deze op dvd ons huis in komt op termijn!

Nog iets grappigs, ik was actief op instagram over De Kleine Prins en toen kreeg ik er een nieuwe vriend bij! Samen met mijn dochters kijk ik regelmatig op Instagram naar de foto’s van De Kleine Prins!

In de film zegt de vos tegen de kleine prins ‘alleen met je hart kun je goed zien’, toch iets om over na te denken!

Ken jij het boekje of de film?
Kijk jij met je hart?

Uitje, we gingen naar Pitch Perfect 2 ‘Girls Only"

Weken geleden maakte we een afspraak, 15 mei zouden we elkaar weer eens zien. Als we dan zonder ons gezin afspreken gaan we er meestal op uit. Dit keer besloten we naar de film te gaan, na rond kijken besloten we naar Pitch Perfect 2 te gaan. Op internet keken we waar die draaide en rond welke tijd. We kwamen een ‘Girls/Ladies Only’ tegen bij Pathé in Amersfoort.

We kochten kaartjes en ik vertrok de 15de richting Amersfoort vanuit Wageningen (na wat gedoe omdat de lamp van de auto het niet meer deed en vervangen moest worden). Eerst werd er heerlijk voor ons gekookt en stapte we niet veel later in de auto richting bioscoop!

Eenmaal binnen werden we verwelkomt met een punch en merengue, we verplaatste richting een tafel met krukken om even rustig alles weg te werken. Ondertussen werden er nagels gelakt, foto’s gemaakt en vooral veel foto’s gemaakt door de bezoekers! Toen we rustig zaten werd er omgeroepen dat er een ‘danscrew’ ging dansen, als je al wilde kijken moest je, je in wat bochten wringen dus wij besloten het van een afstandje te bekijken en het te laten voor wat het was.

Er bleken twee zalen vol met vrouwen, nou ja… op één man na, te zitten. Allemaal flink verwachtingsvol, we keken immers de dag ervoor met z’n alle nog naar Pitch Perfect op de televisie en de making off van Pitch Perfect 2 op de televisie.

Wat mij betreft heeft Pitch Perfect 2 mijn verwachting niet waargemaakt, waar ik de humor en de verhaallijn in het eerste deel nog wel leuk vond bleef dat gevoel nu weg. Deel twee kabbelde wat voort op deel één, de liedjes en zag waren beter als de tussenliggende stukken.

Het koor waar het om gaat in de film, the Barden Bella’s moeten zich opnieuw waarmaken na een fout optreden dat ze gaven voor president Obama. Tijdens dat optreden scheurt Amy uit haar kleding, waarbij ze op haar blote kont boven het toneel hangt. Ze worden uit de competitie gehaald en alleen als ze wereldkampioen worden beloofd het een voortbestaan voor the Barden Bella’s.

Om te winnen tijdens de wereldkampioenschappen moeten ze heel wat in huis hebben, nog nooit heeft een Amerikaanse groep gewonnen. Het wordt moeilijker gemaakt door het feit dat afstuderen voor de meeste Bella’s voor de deur staat en er naar de toekomst gekeken moet worden.

Er schijnt een belachelijk goede groep te zijn, de Duitse Das Sound Machine. Maar the Barden Bella’s gaan ervoor, ze gaan gezamenlijk wat avonturen aan. Een onverwachtse wedstrijd, een nieuw jong lid en ze gaan gezamenlijk naar een soort trainingskamp die geleid wordt door voormalig Bella Aubrey.

In Denemarken hebben de dames een mooie tijd, tijdens hun optreden worden ze geholpen door eerdere generaties Bella’s. Daarnaast zingen ze een eigen nummer in plaats van liedjes van andere, geheel tegen de traditie in. Ze winnen, kortom alles komt goed!

De film voldoet niet aan mijn verwachtingen, ondanks dat ik de eerste erg leuk vond was dat nu dus niet het geval.

En dan is t tijd om te gaan, dus een goodiebag…. wij werden lief aangekeken vanaf de tafel met 18+ bags…. ik gok dat ze daar over hebben gehouden, wij trokken de gemiddelde leeftijd wel iets omhoog geloof ik!

Heb jij de film gezien? Wat vindt jij er van?

De film Still Alice

Alweer een poosje geleden ging ik met een vriendin naar de film, minimaal eens per jaar gaan we samen een avondje op stap. Het is vaak mijn cadeautje voor haar verjaardag, dit keer viel de keuze op de film Still Alice gebaseerd op de roman van Lisa Genova. De film werd vaak genomineerd voor diverse filmprijzen en heel wat filmprijzen zijn binnengehaald, dat belooft wat!

Voor we naar de bioscoop gingen liepen we nog even door de stad, daar kwamen we toen deze puinhoop tegen. Ons bezoekje aan de bios is dus al even geleden, deze blog over de film Still Alice was wat in vergetelheid geraakt. Telkens schoof ik deze blog op, maar nu toch echt mijn mening over deze film.


Met acteurs als Julianne Moore, Alex Badwin en Kristen Steward mag je ook wel iets verwachten, alle zijn zeer ervaren acteurs. De personage Alice Howland, een vrouw die hoogleraar Taalkunde is krijgt te horen dat ze de ziekte van Alzheimer heeft. Ze vecht tegen haar ziekte, maar de ziekte heeft een grote impact op het leven van haar, de relatie met haar partner en het gezin.

Het begint met het verliezen van woorden, haar woordenschat neemt af. Later is ze de weg op de voor haar zo bekende campus van Columbia University in New York kwijt, ze verliest haar oriëntatie. Alice probeert de kenmerken van de ziekte van Alzheimer zoveel mogelijk onder stoelen en banken te stoppen door manieren te verzinnen en ze doet geheugenspelletjes. Helaas mag het allemaal niet helpen, de ziekte zet meer en meer door. Tot overmaat van ramp blijkt de variant die Alice heeft ook nog eens een erfelijke variant te zijn.

Een mooie indrukwekkende film, maar ik ben van mening dat het vooral te maken heeft met de kwaliteit van de hoofdrolspeelster, Julianne Moore. Zij maakt het verhaal boeiend en mooi om naar te kijken, natuurlijk spelen ook de manier van filmen en de andere acteurs een grote rol… maar ik denk dat Moore de film echt naar een hoger niveau heeft gebracht.

Kortom, een mooie, confronterende maar goede film! Voor wie het niet wist, de film is door het echtpaar Richard Glatzer en Wash Westmoreland geregisseerd. Richard overleed een half jaar naar de première door de ziekte ALS.

Ondanks de toch wel treurige film hebben we genoten! Volgend jaar gaan we weer Ingrid!

Paddington, de flim

Het is vakantie… wat doe je dan?
Inderdaad, we pakken een filmpje!!
 
 
 De meisjes mochten kiezen naar welke film we zouden gaan…
Maar wat is dat lastig als je vier en zeven jaar bent, wat is nu echt leuk?
De jongste: Mam, ik wil echt naar Tinkerbell! Ja schat, maar die draait al niet meer in de bioscoop. Andere dochter: Mam, dan Wiplala? Nee die wil ik niet roept de jongste… Prima, gaan we hier nog uitkomen????
Mam, dan Annie (en dan uitgesproken op de manier van “Annie, hou jij mijn tassie effe vast”), waarop de jongste dan roept, nee mam, daar hou ik echt niet van!
Tja… dan maar op naar de site van Cinemec Ede en ja hoor… we zijn er uit gekomen, het is Paddington geworden.
 
 
Het Peruaanse knuffelbeertje Paddington reist af naar London, maar merkt dat het stadsleven eigenlijk niks voor hem is. Als hij de familie Brown ontmoet, verblijft hij bij hen en klikt het meteen. Paddington trekt echter veel aandacht, waaronder die van een dierenopzetter die hem nauw in de gaten houdt. Daarnaast gebeuren er allemaal spannende dingen, hij maakt kennis met een bad, kleding en allerlei ‘menselijke’ zaken.
Zo nu en dan spannend en volgens de dames, best even soms verdrietig….
Maar al met al was de conclusie Spannend en leuk!!!
 
Het leukste, Paddington maakt met twee tandenborstels zijn oren schoon, hij geniet daar zichtbaar van. De volgende ochtend poetst Mr. Brown zijn tanden… juist met diezelfde tandenborstel!
De meiden gierden het uit!
 
 
 
De volgende film met de kids zal waarschijnlijk worden:
 
 
Voorwaarde is wel dat oma mee gaat, want zoals de oudste zegt: Oma moet hier echt soms hard om lachen… nou oma dat je het even weet 😉

Ik ging naar…… Gooise Vrouwen 2

 Met een flink variërende groep dames, een groep van acht totaal verschillende mensen.
Van te voren dacht ik al… dit is niet mijn film, maar het leek me erg gezellig en dat was het!
 
 
 
Eén van de dames kwam met het idee om met de groep vrijwilligers naar de film te gaan, dus kwam er een uitnodiging gevolgd door een voorstel van datums via datumprikker. Het werd eerst een bioscoopje en daarna naar ‘de kroeg’.

Acht dames naar Gooische vrouwen 2, volgens een aantal heb ik onder een steen gelegen de laatste jaren. Nog nooit had ik gekeken naar Gooische vrouwen, niet op tv niet in de bioscoop. Ik dacht gewoon niet mijn ding. Okay denk dat het nog altijd niet aan mij besteed is, al was de film wel grappig voor mij als leek was het even flink wenkbrauw fronsen zo nu en dan.

Het begon was wat vaag… en niet alleen voor mij maar ook voor de meer ervaren kijker van Gooische vrouwen. Een stel oude dames in een groot landhuis met alle hun (blijkt later) specifieke kenmerken. In 104 minuten maken ze heel wat mee, van een retour gekomen vriendin, rechtszaak, bruiloft, uitvaart, paard in de gang, demente (ex) man tot een slecht werkende traplift.

Tussendoor stuitert dan nog Yari, een mode stylist van één van de dames… lichtelijk paniekerig type, hieronder in het witte pak. En natuurlijk die zingende Morero die vreemdgaat en t huis uit wordt gezet na een zoveelste keer.

 
Al met al was het super gezellig en heb ik echt wel gelachen… alleen niet zo zeer om de film maar wel van de mensen in de zaal en de twee dames naast me! Minuten van te voren weet je eigenlijk al wat er gaat gebeuren en toch schrikken mensen of schieten ze heel hard in de lach.

Daarna in de stromende regen richting de markt, richting ‘de kroeg’ waar we ons weer lekker hebben vermaakt! Het was erg gezellig!