Apenheul in de herfst

Er waren eigenlijk geen plannen voor die bewuste zaterdag, toen ging de telefoon een paar dagen van te voren. Mijn zusje had nog kaartjes liggen voor de Apenheul, geldig tot en met 31 oktober 2015! Dat kon dus nog precies, ook waren er kaartjes bij voor een apenwaaier en zo gingen we bewapend met apenwaaier het park in.

Wandelen in de apenheul

Zodra we in het eerste gedeelte waren met loslopende aapjes zag je de apen de kinderwagens in duiken, we bleven even kijken we even verwonderd staan kijken. Ze weten het precies, daar valt wat te halen in die kinderwagens vol met etensresten!

Iets verderop was een aapje op zoek naar eten onder de bladen, de meiden vonden het wel intressant.Mini apen die rondlopen... en gek zijn op kinderwagens, of eigenlijk de etensresten.

Onze jongste dochter begreep maar niet waarom ze nu echt niets mocht eten onderweg, onze dame heeft een gave om altijd eten te willen op momenten dat het toch echt niet kan of mag. Net als hier in de Apenheul, precies in een zone waar je niets mag eten i.v.m. het feit dat de apen het rustig afpakken en het niet goed is voor hun gezondheid. Daar had onze dame wat minder begrip voor.

  We worden bekeken door meneer of mevrouw aap

Er waren ook verschillende vogels, zo vond onze oudste een veertje van een eend en van één of andere gekke rare vogel.We vonden veertjes

We hebben enorm genoten, voor mij was het heel lang geleden dat ik naar de Apenheul ben geweest. Ik vermoed dat mijn laatste keer tijdens een schoolreisje is geweest in mijn eigen basisschool periode.

Naar een groep apen kijken

Wat is dit een prachtige aap, mooie kleuren, sterk en zo duidelijk om zich heen aan het kijken.Deze meneer aap kijkt verschrikkelijk serieus

Er is ook een soort “bomen pad” wat hoger tussen de bomen loopt, daar kwamen we deze moeder tegen met haar kleintje op de buik, prachtig zo tussen de gekleurde bladeren.Aapje met kind op haar buik!

Herfstvakantie uitje, op naar Ouwehand

Al jaren komen we er, onze oudste dochter was een jaar toen we het eerste abonnement cadeau kregen. Tot op de dag van vandaag hebben we een abonnement op Ouwehands Dierenpark en nog elk jaar komen we er vaak en genieten we van de uurtjes die we daar doorbrengen! Zo ook tijdens de herfstvakantie, samen met nichtje Lianne gingen we op pad!

Ouwehands dierenpark samen met Lianne en de meisjes!

Onze afspraak stond al een poosje en de voorspelling van het weer was goed, dus we vertrokken richting Ouwehands. Natuurlijk weer drukker dan druk, logisch gezien het mooie weer en de schoolvakantie. We zijn begonnen in RavotAapia rustig zitten, even wat drinken en lekker spelen! Het was er nog relatief rustig dus de meiden konden lekker hun gang gaan.

Capibara moeder en kind bij ouwehands dierenpark

Daarna door het park gaan wandelen, de meiden weten haarfijn de weg en wilde direct door richting het beren bos. Vlak voor het beren bos zitten de capibara’s, moeder en kind en iets verderop zit het ‘opperhoofd’ van de groep.

De opper capibara kijkt toe

Een, ik dacht zadelbekooievaar met jeuk 😉

Soort ooievaar.. hij heeft jeuk!

We komen dus echt al wat jaartjes in Oudehands, echter nog nooit zagen we de zeehonden zo goed zwemmen. Het water was helder het bassin helder, was erg leuk!

Het water van de zeehonden leek schoon te zijn gemaakt, helder en mooi ze te zien zwemmen!

Onze meiden zijn gek op veren, met name de oudste en nog altijd is een mooie gekleurde veer van een ara of papegaai een klein wensje, wie weet ooit!

De papegaaien in het binnenverblijf

Als laatste gingen we nog even langs de giraffen, het was er lekker rustig zo aan het einde van de dag. Ze kwamen geregeld even langs wandelen.

Even het infobord bestuderen

Giraffe

En deze wat agressieve struisvogel, was echt een onvriendelijk exemplaar

Struisvogels... agressief object hoor!

Wat zijn het toch prachtige dieren, de giraffe

Het was echt weer genieten al met al, eind oktober en prachtig weer.
Binnenkort maar eens een keertje gaan op een rustig moment, onder schooltijd als de meiden studiedag hebben of een keer meteen uit school op een dag dat andere kinderen tot later op de dag zitten.

Prachtig dier, de giraffe

Bedankt voor de gezellige dag Lianne! Op naar de volgende keer!

Vorige week zaterdag Marco Borsato

Het kan je vast niet ontgaan zijn als je met enige regelmaat hier een kijkje komt nemen…. samen met onze oudste dochter en mijn zusje hebben we maanden uitgekeken naar het concert Symphonica in Rosso met Marco Borsato! In april schreef ik er voor de eerste keer over en een paar dagen voor we gingen nog eens!

Lang heeft ze erop moeten wachten… onze dochter wilde graag naar Marco, aangezien mijn zusje en in het zelf ook leuk vinden was het geen straf! In maart werden de kaartjes al gekocht, dat was op de verjaardag van onze dochter. We vertelde het haar… haar koppie, onbetaalbaar! Maar toen begon het lange wachten en toen, zomaar was het 24 oktober!

Om 15.00 uur stapte we in de auto, vanaf 16.00 uur konden we parkeren op de parkeerplaats waar we een kaart voor hadden gekocht. We parkeerde de auto en gingen op zoek naar een restaurantje om rustig even wat te eten. Nou ja, rustig was er niet echt bij, maar in de woonboulevard naast het Ziggo Dome hebben we goed gegeten (mocht ook wel voor de prijzen die ze vroegen voor een relatief simpel bord eten, één grote kipsaté met patat en wat garnituur voor € 18,–). Voor het toetje verplaatste we ons naar de begaande grond, daar waren heerlijke ijsjes van Australian te koop.

Eerst gegeten in het naastgelegen woonboulevard, daarna een ijsje bij Australian!

Na het ijsje begon het in de woonboulevard erg rood te zien, veel mensen waren vroeg gekomen en besloten daar ook een kijkje te gaan nemen. Het was inmiddels al weer zes uur geweest en om half zeven zouden de deuren van het Ziggo Dome opengaan, dus we besloten die kant op te gaan.

Inmiddels stonden er al behoorlijke rijen, het was met name bij de ingang voor de staanplaatsen erg druk. Uiteraard, iedereen wil natuurlijk het beste plekje. De rij waar wij in moesten, ingang Noord was rustig iedereen keek wat rond en stond rustig te wachten en te kletsen. Toch wel het grote voordeel van zitplaatsen, geen gedoe je hebt toch je eigen plekje.

Op de rode loper, wachten bij Symponica in Rosso met Marco Borsato

Zoals vele ben ik inmiddels ook actief op twitter en instagram, één foto op instagram en hup het staat ook op twitter. Die tweet werd door Ziggo Dome opgepakt en kwam op de beeldschermen te staan. Onze dochter zag het voorbij komen vond het allemaal wel grappig, toen ze van het toilet kwam zegt ze “Mam, dat berichtje van jou over mij… iedereen heeft het gezien het stond op de schermen”.

Ik gooide een instragramfoto, twitter en facebookberichtje het internet op

Twitter  bericht ontstaan uit instagram bericht

Tweet werd opgepakt door ZiggoDomeLive en verscheen op de beeldschermen

Eenmaal binnen maakte het een behoorlijke indruk op ons minimeisje, het is zo veel, groot en mooi! We waren vroeg binnen, dus langzaam aan zag ze alle mensen binnenkomen en dingen veranderen. Van praktisch leeg tot een volle zaal!

Ziggo Dome begint zicht te vullen met mensen in het rood gekleed

We zijn er klaar voor de zaal zit vol!

De opening, mooi! Kippenvel, Wat een mooi geluid zit er in dit gebouw, de muziek klinkt prachtig. Je ziet er merkt in alles dat dit gebouw gemaakt is voor dit soort evenementen.

Opening Symponica in Rosso 2015 met Marco Borsato

Elk liedje een eigen show, passend bij ieder liedje en passend bij het gevoel… mooi!

Dames in de lucht tijdens het liedje Rood

Het licht en de show.... magisch!

Het heeft indruk gemaakt, maar ook veel energie van ons meisje gevraagd. Maar gelukkig en blij even iets extra leuks was zo welkom in deze toch wel lastige tijd!

De volgende ochtend werd ze wakker en in eens uit het niets “Mam, kunnen we niet gewoon nog een keertje gaan? Het was zo mooi, ik voelde me zo blij.” Helaas kan en gaat dat niet, ooit komt er vast wel een volgende keer!

Bijna… Symphonica in Rosso en onze dochter!

Symphonica in Rosso met Marco Borsato, nog maar vier nachtjes slapen! Afgelopen vrijdag was daar de spontane release van de singel ‘Mooi…’ van het nog uit te komen album ‘Evenwicht’ van Marco Borsato. En nu, over een aantal dagen gaan we richting Ziggo Dome en genieten van Symphonica in Rosso met Marco!

Al maanden wachten we geduldig af, we kochten de kaartjes en toen begon het lange wachten. Onze oudste dochter wilde ook héél graag naar Marco, zij is zo gek op zijn muziek. Omdat ze al zoveel voor haar kiezen krijgt besloten mijn zus en ik om te gaan en haar mee te nemen.

We vertelde het haar, denk dat we op dat moment één van de mooiste glimlach van haar hebben gezien. Trots en blij, ik mag mee… ja meid je mag mee! Eerste telde we de maanden af, toen weken en nu dagen.

Ik schreef eerder al eens dat het een lange en lastige dag voor onze oudste dochter zal worden, maar ik ga er maar vanuit dat het plezier haar op de been zal houden! En al moeten we haar tillen zaterdag, dat is dan maar zo… al kan ze zondag niets, dan is ze toch maar mooi bij Marco Borsato geweest.

Toen Marco in 2006 met Symphonica in Rosso in het Gelredome stond waren we er ook bij, op dat moment was ik zwanger van onze oudste dochter en nu gaat ze mee als 8-jarige!

Negen jaar geleden hadden we nooit kunnen bedenken dat het leven van ons meisje soms zo lastig zou zijn, dat ze blijvend ziek zou zijn, dat ze nooit een 100% gezonde dame zal zijn en daardoor beperkt is in de mogelijkheden. We gaan maar weinig op pad, zelden in de avond omdat ze altijd op tijd naar bed gaat omdat ze gewoon geen energie meer heeft.

 

Nog even iets leuks…. we hebben dit keer groots uitgepakt, we hebben zelfs kleding uit de kledinglijn van Symphonica in Rosso gekocht! De meisjes kregen een shirt van mijn ouders en zus en ik kochten een vest, leuke en fijne dingen zijn belangrijk in het leven! Wij gaan zaterdag genieten van dit voor ons zo’n bijzondere concert!

Familiefilm De Kleine Prins

Okay, ik geef toe…. het is al weer een poosje geleden, maar soms blijft een blog liggen tot een later moment! En dat moment is nu voor de blog over ons uitje naar de film De Kleine Prins. We gingen in de première week, het leek ons een leuke film met een mooie boodschap. Daarnaast was het echt de allerlaatste dag voor de meiden weer naar school moesten, dus een soort van afsluiter!

Het verhaal van De Kleine Prins kende ik al wel, de meiden nog niet en manlief ook niet…. en aangezien de andere films niet echt geschikt waren bevonden besloten we hier naar toe te gaan. Mooi op tijd waren we in de bioscoop, eigenlijk gewoon vroeg! We houden ervan om erg op tijd ergens te zijn, kunnen we nog even rustig zitten en wat drinken.

Bioscoopkaartjes

Zo gezegd, zo gedaan! We kochten kaartjes en liepen door naar de koffie en limonade, we namen koffie en de kids chocolademelk. Natuurlijk gingen de dames ook voor wat lekkers, heerlijke Pringles (die ze eigenlijk nooit opeten, maar dat terzijde).
Na een half uur mochten we zaal 7 in, het was niet druk in de zaal het was nog redelijk vroeg en mooi weer. De lampen gingen uit en daar kwam het verhaal. Na een poosje begon onze jongste te huilen, zij vindt zo ongeveer alle films spannend zo ook deze!

Over De Kleine Prins

Voor wie het niet weet, het boek De kleine prins is geschreven en geïllustreerd door Antoine de Saint-Exupéry en uitgebracht in 1934. De kleine prins is een kinderboek, maar het boek kaart verscheidene diepzinnige en idealistische punten aan over het leven, die door het hele boek verweven zijn.

In het boek stelt de schrijver zichzelf voor in de Sahara, waar hij een jonge buitenaardse prins tegenkomt. In hun gesprek openbaart de schrijver zijn eigen visie op de eigenaardigheden van de mensheid. Hij laat de eenvoudige verstandigheid zien die volwassenen lijken te vergeten wanneer ze opgroeien.

Het prinsje woont op een kleine planeet met een roos en drie vulkanen, waarvan er twee werken. Hij brengt de dag door met het zich ontfermen over zijn planeet en het uitroeien van apenbroodbomen, die steeds weer als onkruid uit de grond schieten en zijn planeet uit elkaar kunnen scheuren indien hij ze zou laten groeien. Op een dag verlaat de prins de planeet, om te gaan kijken hoe de rest van het heelal eruit ziet, en hij bezoekt verschillende andere planeetjes. Elk van die planeetjes wordt bewoond of beheerst door een volwassene die zichzelf op een of andere manier belachelijk maakt.

Bron: Wikipedia


Over de film

Deze film is geregiseerd door Mark Osborne, maar heeft van een mooi wereldbekend boekje een mooie film weten te maken! De kleine prins is gemaakt als kinderboek, het is geen uitgebreid verhaal…. als je in wat dieper kijkt gaat het veel verder als een kinderboek.

De film begint met het bekende begin, een tekenaar tekent een olifant in een boa constrictor… daarna gaat het vrij snel over in een ‘moderne’ animatiefilm, een geanimeerd meisje dat moet leren dat er belangrijkere dingen zijn als studeren en een succesvolle toekomst.

De piloot uit het boek, die inmiddels bejaard is en een beetje gek, sluit vriendschap met het meisje uit de film. Het meisje wordt in een soort keurslijf geduwd, haar leven is gepland en uitgestippeld door haar moeder. Ze verhuizen en ze ontmoet haar nieuwe buurman. Haar buurman, de piloot verteld haar het verhaal over de kleine prins en daarmee krijgt het leven van het meisje een andere wending.

Het originele verhaal is opgenomen in een nieuw verhaal, het oude maar originele verhaal is herkenbaar in de film door een wat ‘ouderwetsere’ film. Het verhaal dat het verhaal van de kleine prins vertelt is echt een moderne, geanimeerde tekenfilm.

De kleine prins , animatie  Kleine prins tekenfilm

De twee werelden van zowel het oude als het nieuwe verhaal passen goed bij elkaar, de grote thema’s (fantasie, vriendschap en geluk) uit De Kleine Prins komen weer terug in het verhaal en de wereld van het kleine meisje.

Wij hebben met het gezin genoten van de film, ondanks dat de jongste het spannend vond hebben we ook gelachen en vinden ze de film mooi! Ik vermoed dat deze op dvd ons huis in komt op termijn!

Nog iets grappigs, ik was actief op instagram over De Kleine Prins en toen kreeg ik er een nieuwe vriend bij! Samen met mijn dochters kijk ik regelmatig op Instagram naar de foto’s van De Kleine Prins!

In de film zegt de vos tegen de kleine prins ‘alleen met je hart kun je goed zien’, toch iets om over na te denken!

Ken jij het boekje of de film?
Kijk jij met je hart?