Onze kinderboekenweek 2015 aankopen

Het was bijna het einde van de kinderboeken week toen we afgelopen vrijdag op pad gingen om boeken uit te zoeken bij Boekhandel Kniphorst. Eerder schreef ik al eens over de kinderboekenweek van dit jaar, uiteindelijk zijn we met voor ieder een boek naar huis gegaan! Uiteraard wilde we ook het kinderboekenweek geschenk, daarnaast kregen we ook boekenleggers, kleurplaten, boekenweek krant en wat reclame materiaal. Het was weer even heerlijk rond snuffelen in de boekhandel!

Normaal nemen we ook altijd het prentenboek mee wat in de kinderboekenweek aangeboden wordt voor een mooi bedrag, dit jaar vonden zowel de kinderen als ik er niet zo veel aan. Ik had er op de één of andere manier gewoon veel meer van verwacht.

De meisjes zijn goed geslaagd, eerst wilde onze jongste een boek van Gruffalo… maar bleek dat ze de rugzak toch echt leuker vond als het boek. Gruffalo werd het toch niet en mocht weer terug de kast in, na even rond kijken kwam ze al snel met het prentenboek van de seizoen boek ‘Lente, Zomer, Herfst, Winter’.

Lente, Zomer, Herfst, Winter van Britta Teckentrup is een tijdloos verhaal over een nieuw begin… Kijk door de gaatjes in de boom en zie wat de natuur allemaal doet in de vier jaargetijden met regen, zonneschijn, wind en sneeuw. Elk seizoen wordt tot leven gebracht door de prachtige illustraties.

Onze oudste dochter had al in haar hoofd wat ze wilde, ze wilde een boek van Stilton. In eerste instantie één van de boeken van Phantasia. Toen ik haar vroeg wat ze wilde kon ze niet zo goed kiezen, ze is op de grond gaan zitten en heeft op haar gemak de achterkant van verschillende Stilton boeken zitten lezen. Uiteindelijk kwam het besluit dat ze in plaats van Geronimo Stilton liever een boek van Thea Stilton wilde, ze koos voor het boek waar de Eiffeltoren op staat, ‘De Thea Sisters in Parijs’.

Blij en tevreden zijn we de boekwinkel weer uitgelopen! Meteen ook weer ideeën voor cadeautjes voor de feestdagen en straks de verjaardag van de oudste, we gaan haar boekencollectie uitbreiden!

Zijn jullie nog op pad geweest? Zo ja, wat heb je, of hebben de kinderen uitgekozen?

Morgen, Dag van het Handen Wassen

Vandaag zat ik wat te zoeken en stuitte ik op het feit dat het morgen de Dag van het Handen Wassen is. Direct denk ik aan mijn jongste dochter, een structurele weigeraar (of selectief geheugen) als het gaat om handen wassen! Als we haar niet zeggen dat ze haar handen moet wassen doet ze het gewoon niet!

De Internationale Dag van het Handen Wassen wordt sinds 2008 elk jaar georganiseerd door de Wereldgezondheidsorganisatie. Eén van de Millenniumdoelen van de Verenigde Naties om ziekten terug te dringen, met name bij kinderen in ontwikkelingslanden. Hierbij speelt goede hygiëne een belangrijke rol, met de Internationale Dag van het Handen Wassen hoopt de Wereldgezondheidsorganisatie een steentje bij te dragen (bron: http://globalhandwashing.org).

Wereldwijd wordt kinderen geleerd om hun handen na een toiletbezoek te wassen met zeep, om ziekte en besmetting te voorkomen. Ik snap dat, ben zelf erg van het handen wassen, na het toiletbezoek als je buiten bent geweest en voor het eten enzovoort.

Echter onze jongste dochter ziet het nut er (nog) niet zo van in, de oudste wast eigenlijk al uit gewoonte haar handen als het verwacht wordt of het hoort volgens de hygiëne regels. De jongste, nu vijf moeten we er echt alle keren op de dag aan herinneren! Met grote regelmaat kruipt ze dan ook met zichtbaar vieze handen aan tafel voor het eten, als het zichtbaar is snapt ze het zelf ook nog wel. Maar het feit dat er ook onzichtbare viezigheid op zit dat krijg ik haar maar niet aan het verstand gepeuterd, al denk ik dat ze het gewoon niet wil begrijpen!

Kortom, ik denk een hele zinnige Internationale dag en niet alleen voor de ontwikkelingslanden!

Was jij vaak je handen? Of alleen naar een toiletbezoek? Of heb je hele andere benadering met betrekking tot handen wassen?

Ben jij al donor?

Vanaf maandag 12 tm vrijdag 18 oktober is het donorweek, diverse organisaties zoals het ministerie van VWS en patiëntenverenigingen vragen in deze week nog eens extra aandacht voor het tekort aan donoren. Ze proberen mensen te stimuleren hun keuze vast te leggen in het Donorregister, natuurlijk hopen ze op een Ja!

Vorig jaar tijdens de donorweek registreerde zo’n 27.500 inwoners van Nederland hun keuze in het Donorregister. Toch een heel behoorlijk aantal mensen die zich tijdens een soort van ‘zichtbaarheidsactie’ gaat beseffen dat het wellicht wel van belang is de keuze duidelijk te maken.

Volgens de site van de transplantatiestichting staan er op dit moment ruim 5,8 miljoen mensen geregistreerd in het donorregister, meer als 60% van de registraties geeft een Ja bij de aanmelding.

Zelf ben ik al vanaf mijn tienerjaren donor, eerst heb ik zo’n mooi rood/wit papiertje ingevuld en bij me gedragen in mijn portemonnee en later in mijn agenda. Sinds augustus 2013 heb ik me geregistreerd via het internet, ze mogen alles van me hebben (dat heb ik zojuist maar eens nagekeken, ik wist echt niet meer wat ik nu had gekozen).

Ben jij donor? Zo ja, heb je een uitzondering opgegeven? Zo nee, ben ik benieuwd naar je verhaal….

De Vrolijkheid Flashmob Wageningen

Een week voor de geplande Flashmob kregen we een mailtje van Bransz, de dansschool waar onze oudste dochter musical les volgt. De vraag was of de kinderen mee willen doen met de flashmob van Stichting de Vrolijkheid, een stichting extra aandacht geeft aan kinderen en jongeren in asielzoekerscentra. Onze dochter was erg enthousiast en wilde absoluut meedoen! De eerst volgende les begon met het aanleren dansje dat was voorbereid door de kinderen uit het AZC, thuis leerde onze oudste het dansje min of meer aan de jongste omdat ook zij graag mee wilde doen!


Wat doet stichting De Vrolijkheid?

Eén op de drie vluchtelingen die naar Nederland komen is jonger dan achttien. Deze jonge vluchtelingen zijn afkomstig uit landen waar geweld en onderdrukking tot het dagelijks leven horen. Ze hebben indringende ervaringen achter de rug. Ze hebben hun vertrouwde leven en omgeving achter zich moeten laten. Hun bestaan in Nederland blijft vaak nog jarenlang uiterst onzeker. Voor deze kinderen en jongeren organiseert de Vrolijkheid samen met bewoners in de azc’s creatieve activiteiten. Kunst is het instrument dat we ze geven. Dans, theater, muziek en beeldende kunst zijn middelen om hun verhaal vorm te geven. Om zelfvertrouwen en talent te ontwikkelen en om even kind te kunnen zijn. Deze informatie en meer over het werk wat ze doen is te vinden op http://www.vrolijkheid.nl.


De Flashmob

De flashmob werd gedanst bij de kerk, op de Markt in Wageningen…. daar is een mooie verhoging waar alle dansers op konden staan. De kinderen hebben gezamenlijk gedanst, onze meiden vonden het prachtig! Hieronder een filmpje van één van de eerste keren dat het dansje werd gedaan, daarna volgde het nog een heel aantal keren en aan het eind danste onze meiden nog eventjes met de jongens uit het asielzoekerscentrum.

Al met al was het echt een feestje en goed georganiseerd! Via een aantal dansscholen en basisscholen werd de vraag uitgezet om dansende kinderen bij elkaar te krijgen. De deelnemers kregen een t-shirt van de organisatie maar ook een broodje en wat drinken van Food of Cultures en konden ze een cupcake ophalen bij Julia’s Cakes.

Mijn ‘maatje’ Psoriasis en ik

Het is veel langer geleden als dat het voor mijn gevoel is… ik zat op het voortgezet onderwijs toen we er achter kwamen dat ik Psoriasis heb. Over een algemene een hele rustige en relatief milde variant Psoriasis guttata, het is een variant die ontstaat door prikkels, bijvoorbeeld stress. Als ik het me goed herinner zat ik in een tijd met tentamens toen het ‘mis’ ging, een periode met stress!

In de tijd had ik er echt flink last van, mijn ouders zorgde er voor dat ik in een bad met zeezout of olie kon en er werden speciale lampen aangeschaft voor in een zonnebank. Gelukkig loste het op en heb ik het daarna nooit meer in die mate terug gekregen en dat hoop ik ook niet meer te krijgen, al zit het in je lijf en kan je het dus nooit uitsluiten dat het weer eens in alle heftigheid terug zou kunnen komen.

Het gaat over het algemeen prima, zodra er plekjes komen zitten ze in mijn zij of op mijn hoofd onder mijn haren. Door de jeuk die het veroorzaakt heb ik ze snel in de gaten, in de meeste gevallen blijft het bij een paar plekjes en verdwijnen ze weer zodra de stress verminderd. Soms als ik echt ziek wordt of de stress blijft, blijven de plekken langer en worden het er ook meer, maar gelukkig heb ik niet te klagen en valt het allemaal reuze mee!

Afgelopen zomer kreeg ik een staartje van de infectie van onze jongste dochter, hadden we behoorlijk wat stress en dus kreeg ik mijn altijd gezellige maatje Psoriasis weer een poosje op visite.

Nu heb ik dus een, in mijn ogen, een over het algemeen makkelijke en milde variant van Psoriasis. Maar er zijn mensen die er veel meer last van hebben, zowel lichamelijk als geestelijk.

Ik schreef dit blogje omdat ik op de site van de PVN (Psoriasis Vereniging Nederland) las dat zij op 31 oktober (Wereld Psoriasis Dag) onder de noemer Wereld Psoriasis Dag een congres organiseert voor mensen met psoriasis. De Psoriasis Vereniging Nederland (PVN) behartigt de belangen van mensen met psoriasis. De PVN speelt ook een actieve rol in het bevorderen van onderzoek in de hoop dat er op termijn een effectieve behandeling voorhanden is. Ze verstrekken informatie over de huidaandoening via de website, magazine, bijeenkomsten en brochures.